Wat vooraf ging

Morgen vertrekken we alweer naar het altijd zonnige Santa Barbara, California!
We zullen de komende 10 maanden proberen uitgebreid verslag te doen van onze avonturen daar!

Maar eerst: how the hell kwamen we erbij een jaar lang in de VS te studeren?
Wat gaan we precies doen? En hoe gaat zoiets?



Het begon allemaal bijna een jaar geleden, op een regenachtige donderdagavond in september…
Frank vierde zijn 19e verjaardag bij hem thuis. Zowel Robbert als ik waren aanwezig en grepen de gelegenheid aan om eens onze gedachten over volgend jaar uit te wisselen. Het studentenleven zat er aan te komen (nouja, nog een klein jaar dan) en bijna niemand wist nog precies wat hij/zij ging doen. En zoals iedereen in 6V doet, begonnen wij ook eens na te denken over de studiemogelijkheden, universiteiten, verenigingen, etc.
Naarmate de avond vorderde begonnen we echter te fantaseren over hoe gaaf het wel niet zou zijn om een jaar naar het buitenland te gaan. Robbert kwam met Amerika als bestemming aanzetten en ik raakte ook steeds enthousiaster.
Aan het eind van de avond waren we al lekker naïef aan het proosten op een jaar lang naar the States. Wat waar en hoe, we hadden nog geen flauw idee, maar het vooruitzicht op een jaar lang avontuur deed alle zorgen voorlopig verdwijnen.

Goed, het idee was er. De maanden daarna echter verschoof het naar de achtergrond. Allebei waren we druk met school, sport, enzovoort.
Pas zo rond december, na het bezoeken van wat studie introductiedagen in oa. Groningen en Utrecht kwamen we er weer echt over te spreken. Toevallig waren we allebei bij een voorlichting over International Business & Management geweest en die studie sprak ons beiden aan. Niet helemaal toevallig is dit een internationaal gerichte studie, geheel in het Engels. Omdat we nu een serieuze optie in Nederland hadden voor volgend jaar, begonnen we nu ook serieus op zoek te gaan naar de mogelijkheden voor een jaar naar het buitenland. Gingen we een studie doen, backpacken, naar een talenschool, een gastgezin? Er waren ontzettend veel mogelijkheden en we hadden nog geen idee waar we moesten beginnen. We namen contact op met mevr. Eshuis, onze decaan op school, en legden haar ons nog heel vage idee voor. Zij gaf ons verschillende gidsjes en brochures mee met daarin oa. verschillende organisaties die je begeleiden voor een jaar buitenland. (Bij deze nogmaals bedankt Mini ;) ).
Ondertussen hadden we ook onze ouders op de hoogte gebracht van onze vooralsnog prille plannen. Zij reageerden aanvankelijk sceptisch. Was het niet handiger om naar het buitenland te gaan ná je studie? En bovendien had de studie IB&M toch zelf ook een half jaar stage buitenland?
We moesten maar eerst eens een fatsoenlijke motivatie schrijven met al onze argumenten erin waarom we een jaar weg wilden. En terecht ook natuurlijk.

Terug naar de brochures van mevr. Eshuis.
Tussen de organisaties uit diverse brochures stond namelijk ook bureau UStudy, een adviesbureau voor oa. advies en begeleiding voor mensen die een jaar in de VS willen studeren.
Na nog wat weken van voorbereiding en inlezen besloten we contact op te nemen met dit bureau. We konden meteen een afspraak maken voor een gesprek…

Op donderdag 21 februari 2008 reden we met z’n tweeën naar Voorburg toe voor een eerste kennismakingsgesprek met Marina, Educational Consultant en tevens oprichtster van UStudy. Nadat Marina ons had uitgelegd hoe het hele schoolsysteem in de VS in elkaar zat legden we haar onze ideeën voor en wat we ongeveer het jaar wilden doen. In principe kwam het er op neer dat we een studie op niveau wilden doen, het liefst met aansluiting op de studie IB&M, maar dat we wel voldoende tijd wilden overhouden voor sporten, het verkennen van de omgeving, en andere leuke dingen. Hiernaast mocht de hele onderneming niet teveel kosten en hadden we een voorkeur om op een campus tussen de Amerikanen terecht te komen. Liever geen gastgezin, maar een eigen kamer dus!
Toen we vervolgens een soort van top-3 moesten opgeven van locaties in de Verenigde Staten, duurde het niet lang of we ons al de koning te rijk waanden met onze keuze voor CALIFORINA. De chillste staat van Amerika met veel zon, zee en strand …en uiteraard goede universiteiten.

De weken daarna mailde Marina ons diverse suggesties van universiteiten in California. Hiertussen vonden wij in onze ogen de perfecte oplossing qua studeren betreft: het University Immersion Program, te volgen op de University of California, Santa Barbara, kortweg de UCSB.
Dit programma houdt kortweg in dat we elk kwartiel uit een lijst van ‘’Economics & Business’’ vakken, ongeveer 4 vakken kunnen kiezen en daar – mits de klas nog niet volzit – onderwijs in kunnen volgen. Zo hadden we dus aansluiting met de studie IB&M gevonden.
De locatie liet ook weinig te wensen over! Check deze foto maar eens van onze universiteit: http://pinker.wjh.harvard.edu/photos/santa_barbara_california/images/UCSB%20&%20Santa%20Barbara.jpg

Nu we een veel meer concreet plan hadden konden we ook onze motivatie aan onze ouders presenteren. D-Day voor ons dus; zou het doorgaan of niet?
Dat werd gelukkig een ‘’Ja!’’ – tenminste, als we écht serieus zouden gaan studeren.
Dit beloofden we plechtig (en gaan we ook zeker doen).
Het was inmiddels half april en de aanmelding voor de universiteit kon worden gestart. UStudy begeleidde ons en we kregen een actielijst met de dingen die we moesten doen. Kort op een rijtje gezet waren dat:

- cijferlijsten opvragen en via UStudy naar de universiteit sturen
- Applicatieformulieren invullen voor de uni en doorsturen
- Zogenaamde TOEFL test doen - een internationaal geldige Engels test, bestaande uit 4 onderdelen. Minimaal 80 uit de 120 punten halen.
(De test was goed te doen maar 4 uur lang teksten lezen, luisteren, schrijven en spreken met maar 10 min. pauze een HEL)

- afspraak op het consulaat maken voor een visum

Nadat we begin mei de TOEFL test ruimschoots gehaald hadden en alle formulieren compleet waren, kon ons aanmeldingspakket worden opgestuurd. Nu hing het hele jaar nog af van 3 dingen: onze examens halen, geaccepteerd worden op de uni en een visum krijgen.

De eerste twee bleken geen probleem; de laatste eigenlijk ook niet, maar kost wel veel tijd en geduld. Je moet eerst een telefonische afspraak maken, daarna 3 formulieren uitgebreid en compleet invullen, alle benodigde documenten meenemen en maar hopen dat je niets vergeten bent, want je wordt er zo weer uitgebonjourd.
Erg duidelijk privacybeleid is er niet; je moet het DS-156 formulier (waar je oa. verklaard dat je nog nooit genocide hebt gepleegd of misdaden in opdracht van het Nazibewind hebt uitgevoerd) online invullen en uitprinten. Of dit wordt opgeslagen ergens in een Amerikaanse database is niet duidelijk.
Behalve alle nogal overdreven veiligheidsmaatregelen liepen onze visa afspraken gelukkig soepel, en een week later hadden we ons visa bidden.
Ondertussen hadden we al een ticket geboekt naar vliegveld LA LAX, adequate verzekeringen geregeld, internationaal rijbewijs aangevraagd, etc.etc.

Het enige wat we nu nog niet hebben is nogal belangrijk: huisvesting.
We zitten woensdagnacht in een goedkoper dan goedkoop crappy motel in LA (het leven als budgetstudent gaat niet over rozen), en verblijven de eerste week in een hostel in Santa Barbara. We proberen op de studentenwijk naast de universiteit terecht te komen: Isla Vista. Dit schijnt een supervette wijk te zijn waar 18.000 studenten wonen (en feesten). Helemaal goed dus!
Maargoed, vooralsnog moeten we een kamer daar ter plekke zien te regelen.


We’ll keep you updated!

Louk en Robbert


ps: bereikbaarheid

We proberen zo snel mogelijk als we in Santa Barbara zijn laptops en phones te kopen, onze oude nummers vervallen dus!

Voor alle feestgangers van afgelopen zaterdag: bedankt voor de gezelligheid, we vonden het een topfeest!