Lake Tahoe

Je herkent vast wel de situatie waarin je iets afspreekt waarvan je verwacht dat het toch niet zal voorkomen, toch? Ik wel in ieder geval en het is me deze week nogmaals overkomen. Toen Louk en ik een aantal weken voor ons vertrek naar het zonnige California dit weblog aanmaakten zei Louk dat hij het leuk vond om de blogs te schrijven. Ik vond het prima, aangezien Louk perfect omschrijft wat wij hier nu allemaal meemaken. Ik stelde voor dat ik wel een blog zou schrijven zodra het zou vriezen in California, een utopie was toen de gedachte. Waarom ik nu dan toch dit blog schrijf?

In een van onze eerste klassen dit kwartiel hoorden we van een mede-student dat het mogelijk is om te snowboarden in California. Verrast als we waren, zochten we meer informatie hierover op het internet. Al snel kwamen we erachter dat er talloze locaties in California zijn waar prima geboard kan worden, waarvan de meeste bekende locatie toch wel Lake Tahoe is. Lake Tahoe, gelegen in het noord oosten van Califronia , is zoals de naam al doet vermoeden een groot meer. Dit meer is omringt door vrij hoge bergen waar ‘s winters volop word gewintersport. Op zich is het allemaal vrij vergelijkbaar met skiën in de alpen; veel sneeuw, veel mensen waarvan de helft moeilijk loopt vanwege hun skischoenen en ook hier is het verrekte koud. Ik herinner me nog goed een moment kort voor ons vertrek naar de States: “Rob, moet je geen jas meenemen?” “Jas? Haha, ik ga naar California!”. Wederom een moment waarop het verstandig is om toch naar je ouders te luisteren. Gelukkig hebben onze ouders ons een tijd geleden een doos opgestuurd met lekkere Nederlandse snacks, maar daarnaast ook met onze kleding voor wintersport. Waarvoor bij deze nog onze dank! Terug naar Lake Tahoe. Het grootste verschil met de Alpen is dat hier onderaan de skigebieden, die gemiddeld kleiner zijn dan de gebieden in de Alpen, meestal een resort ligt. Denk hierbij aan mini dorpje met wat hotels, restaurants en een rental shop. De welvarende Amerikanen brengen hier hun wintervakantie door.

Met onze opgestuurde kleding vertrokken we Maandag vanuit Santa Barbara naar Lake Tahoe. Een van Tammy’s vriendinnen Jessica, die met Halloween bij ons was, woont in Lake Tahoe in het dorpje Truckee. Ze had ons toentertijd uitgenodigd om bij haar te verblijven mochten we die kant nog opkomen. Kwam dat even goed uit! Maandagavond kwamen we aan in Pleasanton waar Tammy’s ouders wonen. Daar bleven we die nacht slapen om vervolgens de volgende dag vroeg op stap te gaan naar Lake Tahoe. Dinsdag rond een uur of 3 kwamen we aan in de bergen rondom Lake Tahoe. Er was een klein skigebied dat op de weg lag naar Truckee en we besloten om hier een paar uur te snowboarden voordat we doorreden naar Jessica’s huis in Truckee. Dit verliep allemaal zeer voorspoedig. We konden gelukkig nog steeds blijven staan op onze boards en zonder noemenswaardige blessures waren we een paar uur later bezig met het aanleggen van sneeuwkettingen voor het laatste stuk in de bergen. Als echte professionals doken we onder de auto en een half uur later hadden we zelfs de kettingen eronder zitten. Even testen en on the road again! Niet veel later kwamen we aan bij het huis van Jessica. Gelegen iets buiten het dorpje Truckee, maar op een prachtige lokatie met mooie chalet-achtige huizen. Een vriend van Jessica uit Colorado, Colin, was overgevlogen om ook te boarden hier. Jessica, Tammy en Colin zijn die avond nog uit geweest, helaas zijn wij nog steeds geen 21 en komen we de bar dus nog niet in. Maar niet getreurd, We hebben ons in de warme woonkamer, onder het genot van een koud biertje toch prima kunnen vermaken.

Woensdagochtend zijn Louk en ik vroeg opgestaan om zo lang mogelijk te kunnen boarden. Snel gedoucht, ontbijt gehaald onderweg en op naar het skigebied “NorthStar”. Aangekomen snel boards en boots gehuurd en op weg naar de gondel. Northstar is, zoals veel skigebieden hier in de omgeving, een (relatief) klein skigebied met onderaan een luxueus resort. Misschien was het rustig omdat we nog vroeg in het seizoen zitten, of zou de crisis toch ook bij de welvarende Amerikanen erin hameren? In ieder geval, het was rustig. Gunstig voor ons, aangezien dit kortere rijen bij de liften betekend.

De hele dag hebben we lekker kunnen boarden in dit mooie gebied. Er lag genoeg sneeuw en het funpark had veel uitdagende schansen, boxen en rails. Veel plezier, het vallen daarbuiten gelaten. Die avond hebben we lekker een filmpje gekeken met z’n allen.
Donderdagochtend opnieuw weer vroeg eruit. Hoewel het ‘s nachts buiten -20 °C(!) was, hebben we toch goed kunnen slapen in winterwonderland. Donderdag waren we zelfs nog vroeger op de piste dan Woensdag, daarnaast was het ook nog eens rustiger dus opnieuw het maximale uit onze dag gehaald. ‘s Avonds waren we allen erg moe, en zijn we op tijd naar bed gegaan zodat we de laatste dag op de pistes nog optimaal zouden benutten. Vrijdag hebben we samen met Colin uit Colorado geboard. Even ter informatie: Colin is 21 en board al zo’n 15 jaar gemiddeld drie dagen in de week. Daarnaast woont hij ook nog eens dicht bij (het echte!) South Park, hij zou de groeten doen aan Stan, Kyle, Cartman & Kenny. In ieder geval kon Colin echt ontzettend goed boarden. Deze dude doet zonder veel moeite tricks als Backside Lipslide’s, 180 noseslides etc. Vraag me overigens niet wat het betekend, google het maar ;)

Maar goed, ook deze laatste dag was weer genieten. Hoewel het de hele week flink fris was (overdag kwam de temperatuur niet hoger dan -5 °C) scheen de zon wel en was het toch goed te doen de gehele week. ‘s Avonds zijn we nog bij een paar vrienden van Jessica geweest om wat te drinken en de geslaagde week op die manier af te sluiten.

De volgende dag was het helaas al weer tijd om te vertrekken. Gelukkig konden we eerst nog goed uitslapen zodat we uitgerust weer op weg terug konden naar Pleasanton. Hier zouden we weer overnachten en de volgende dag zouden Louk en ik per Greyhound terug naar Santa Barbara gaan.

Op het moment van schrijven zit ik achter Louk in de Greyhound bus terug naar Santa Barbara. Beiden nog nagenietend van de mooie week kom ik erachter dat we de sleutel van ons appartement bij Tammy hebben laten liggen. Hoewel we ongetwijfeld wel iemand kunnen vinden om vanavond bij te overnachten denken we gelijk terug aan het “wasmachine incident” in het hostel begin September. We zitten hier nu bijna 4 maand, maar de weg naar zelfstandigheid is lang. Daarnaast leer je het meest van je fouten toch?

Robbert

Uiteraard staan de foto’s van deze trip ook weer op http://picasaweb.google.com/RobbertBrouwers

We zullen proberen om een paar filmpjes online te zetten, mocht dit lukken dan horen jullie het zsm. van ons!

UPDATE:
Filmpje van Colin aan het boarden in het funpark van NorthStar staat online:
http://nl.youtube.com/watch?v=ZOpnI3JTOOU