More IV, More UCSB

De week na Thanksgiving en San Francisco kregen we goed nieuws te horen. Op onze vraag of we ook ‘reguliere’ vakken konden volgen werd dan eindelijk een antwoord gegeven. Om het nog even kort uit te leggen; het eerste kwartiel hebben Robbert en ik zogenaamde ‘extension courses’ gevolgd. Vakken die oa. bedoeld zijn voor mensen die al een baan hebben, en graag willen bijscholen, en voor mensen die gewoon uit interesse zo’n vak willen volgen. Zo’n extension course hadden we dan 1 avond in de week, meestal een aantal uren lang. Je cijfer wordt - in tegenstelling tot reguliere vakken - niet bepaald door tentamens, maar door papers en bijvoorbeeld deelname aan online discussies over de leerstof. Vandaar dat we nogal wat jaloezie opwekten bij andere studenten die tijdens tentamen weken keihard aan het leren waren, terwijl wij geen tentamens hadden en het derhalve ook rustiger aan deden.
Uiteindelijk zijn alle vier de vakken zijn erg goed bevallen, en de leraren waren meer dan uitstekend. Maar vanwege een aantal redenen vonden we het de moeite waard om toch nog eens te proberen of we ‘acedemic courses’ mochten volgen. Allereerst zitten er een aantal heel interessante vakken tussen die goede aansluiting en aanvulling bieden op onze (voorlopige) vervolgstudie. Daarnaast biedt het ons de mogelijkheid om wat meer tussen de Amerikanen te zitten, en ook volgens het reguliere schoolsysteem les te hebben, wat inhoud dat we dus ook tentamens hebben. Zo beleven we wat meer het Amerikaanse studentengevoel. Als laatst hebben we meerdere malen gehoord dat ‘Global Studies’, wat ons interesseert, een aantal heel erg goede leraren heeft.

In Januari begint het nieuwe kwartiel. We zullen de academic courses die wij willen volgen moeten ‘crashen’, wat eigenlijk inhoud dat je net zolang aan een professor vraagt of je in zijn les mag totdat deze toegeeft. Amerikaanse studenten hebben namelijk voorrang wat betreft lessen ten opzichte van internationale studenten in ons programma. Gelukkig schijnen internationale studenten erg in de smaak te vallen, dus zoveel problemen zal het hopelijk niet opleveren.


Na Thanksgiving, iets typisch Amerikaans, was het nu tijd voor iets lekker Nederlands: Sinterklaas!
We hadden twee pakketten vol met Nederlandse goederen ontvangen van onze ouders (duizend maal dank) met onder meer pepernoten, kaasblokjes en borrelnootjes. Op 5 december hadden we een groot deel van de Nederlanders die aan de UCSB en SBCC studeren uitgenodigd voor een Sinterklaasborrel. In totaal toch wel zo’n 15 mensen. Het was een heel gezellige avond, en onder het genot van Heineken werden ervaringen uitgewisseld.

De week daarna was ‘finals week’ voor iedereen, eind tentamens dus. Wij echter hadden geen school meer vanwege de extension courses, maar nog wel genoeg te doen. We zijn veel wezen sporten en het was heerlijk rustig in het recreation center.
Op negen december was het alweer zo ver, ik werd weer een jaartje ouder. Om 0.00 uur ‘s nachts klonk er opeens verjaardagsmuziek uit Robs laptop, werd ik gefeliciteerd en overhandigde Rob mij een hele mooie koffiemok met UCSB logo! (Omdat we geen glazen in huis hadden dronk ik thee en koffie altijd uit de glazen maatbeker, hehe). Vlak daarna kwam Tammy opeens binnenlopen met een taart en 19 brandende kaarsjes. Geweldig. Van Tammy kreeg ik een flink bierglas met universiteitslogo erop, dat meteen vol werd geschonken met Grolsch uit een beugelfles, die Tammy ook had meegenomen. Proost!
De dag erna gingen we met onze vrienden uit eten bij de pizzeria in Isla Vista. Eenmaal daar aangekomen bleek deze in brand te staan. Nouja, er kwam wat rook uit, maar dat was reden genoeg voor de brandweer om met 4 enorme wagens uit te rukken.
Wat een timing. Gelukkig was Woodstock’s niet de enige pizzeria in IV, en konden we nog ergens anders terecht. Na een lekkere pizza en gezelligheid gingen we naar ons huis om daar beerpong te spelen en ons klaar te maken voor “The Undie Run”.
De “Undie Run” is een typische Isla Vista gebeurtenis. Wat het inhoudt...
In principe is het een ludieke manier om even van alle final stress af te komen. De bedoeling is dat een groot aantal studenten bijeenkomt bij de bibliotheek op de campus, en dat deze hun kleren die ze aanhebben doneren in een container (voor een goed doel), en dat iedereen uiteindelijk slechts in ondergoed gehuld een mijl door Isla Vista en de campus rent. Bril-jant.
Robbert en ik deden, ondanks dat we geen finals hadden, natuurlijk mee. Over originele manier om je verjaardag te vieren gesproken.
Temidden van zo’n dikke 1000 andere studenten hebben we de mijl volbracht, op het eind echter wel bibberend van de kou. Maar het was het absoluut meer dan waard.


Ja, de winter is hier inmiddels ook echt ingetreden. Op het moment van schrijven komt de regen hier met bakken naar beneden, nogal ongebruikelijk in Santa Barbara. Temperaturen schommelen deze week zelfs tussen de 15 en 17 graden. Even wat anders dan dat we gewend waren. Aan de andere kant zorgt het er wel voor dat we wat meer in een kerststemming komen. Ondanks het feit dat veel Amerikanen net zoals in Nederland overal lampjes inhangen en kerstbomen neerzetten, bleef het vanwege het zonnige weer toch een beetje raar om te beseffen dat het al midden december is, en dat er ‘’bij jullie’’ al een aantal keer sneeuw is gevallen.
Gelukkig gaan we komende week ook sneeuw zien! Jawel, u hoort het goed. Californië is een staat met zeer gevarieerde klimaat zones en hoogteverschillen. Californië zal waarschijnlijk eerder geassocieerd worden met zonnige stranden en een surf klimaat (misschien dragen eerdere berichten van ons daar ook aan bij), maar deze staat omvat veel meer. Dit is een staat van uitersten. Zo liggen zowel het (op één na) hoogste punt als het laagste punt van Noord-Amerika in Californië: respectievelijk de Mt. Whitney (4.421 meter hoog) en Bad Water (85.5 meter onder de zeespiegel). Bad Water ligt overigens in een woestijn (Death Valley) die de op-een-na heetste plaats op aarde is. Daarnaast groeien er op bepaalde plaatsen de hoogste, dikste en meest omvangrijke bomen ter wereld.
En er liggen dus bergketens. Bergketens met skigebieden! Het gebied waar wij heen gaan is Lake Tahoe (waar een deel van The Godfather II is geschoten). Lake Tahoe is een van de diepste (501m), een van de grootste (497km²) en een van de hoogste (1898m) meren in de VS. Het ligt in het noorden van Californië, op de grens met buurstaat Nevada en is omringt door bergen. Bergen waar nu veel sneeuw ligt en die wij deze week gaan verkennen met onze boards; we kunnen niet wachten! Het belooft weer een geheel nieuwe Californië ervaring worden...