Lecture & Elections

Op de UCSB spreken regelmatig (beroemde) journalisten, schrijvers, economen en andere publieke figuren. Ook treden er vaak musici op. Voor een schijntje (of zelfs gratis) kun je deze lezingen bijwonen.
Maandag 27 oktober zijn we naar zo’n lezing geweest, van Will Steger. Will Steger is een avonturier/milieuactivist die meerdere zuid- en noordpool expedities op zijn naam heeft staan. De reading vond plaats in Campbell hall, een soort van conferentiezaal. Hij had een interessant verhaal over klimaatverandering, afgewisseld met videomateriaal van zijn expedities. Ondanks een hoog ‘’geitenwollensokken’’ gehalte in de zaal, erg leuk om bij te wonen.
Op 6 December start de kaartjes verkoop voor een lezing van de Dalai Lama, leider van de Tibetanen, die hier in de lente een lezing komt geven. Gaan we dus ook zeker heen!

Goed, ondertussen begonnen de presidentsverkiezingen steeds dichterbij te komen. We hadden al eerder een televisiedebat op de campus bekeken, en duidelijk was te zien dat de meerderheid van de studenten pro-Obama was. Niet zo heel gek, als je naar John McCain kijkt, zijn manier van campagne voeren en zijn volstrekt belachelijke keus voor Sarah Palin als running mate. Geloof me, hier in de Verenigde Staten was zij ook regelmatig het doelwit van spot en hoon. Met name op shows als ‘’The Daily Show’’ en “The Colbert Report”, twee zeer populaire cynische actualiteiten programma’s, kreeg ze er regelmatig van langs.
Op 4 november werd echter niet alleen de president gekozen. De mensen die in Santa Barbara County wonen konden ook kiezen: een nieuw congreslid om hen in Washington D.C. te vertegenwoordigen, een senator voor de ‘state-senate’ in de Californische hoofdstad Sacramento, een District Supervisor (een soort bovenregionale burgemeester), een nieuwe rechter, een nieuwe gemeenteraad, een nieuwe schoolraad en bovendien stonden er een stuk of 12 ‘propositions’ (wetsvoorstellen) op de rol, waar de Californiërs in referenda hun mening over mochten geven. Lang leve de democratie!

Dank aan Martijn, mede-student aan de UCSB, voor een deel van de info. Meer over de verkiezingen op zijn blog: http://martijnincalifornie.waarbenjij.nu/Bericht/?Verenigde+Staten/Yes+we+can%2C+yes+we+did/&subdomain=martijnincalifornie&module=site&page=message&id=2741710

De belangrijkste van de wetsvoorstellen was proposition 8, over het onwettig verklaren van het homohuwelijk. Dit speelde echt onder de bevolking, het overgrote deel van de jeugd was tegen, maar met name uit religieuze hoek kwam er veel steun voor proposition 8, en het dus onwettig verklaren van het homohuwelijk. Op radio en TV kwamen er veel spotjes voorbij van voor- en tegenstanders.
Onze brievenbus werd al wekenlang gespammed door Hannah Beth ‘’ Taxin’ ‘’ Jackson en Tony “Lying” Strickland. Inderdaad, het eigenlijk om een ordinaire zwart-maak campagne. Elke dag folders over dat de ene kandidaat meer belastingen zal heffen , of dat de andere kandidaat gestemd zou hebben voor een wet die pedofielen eerder op vrije voeten zou stellen. Ja, het ging er hard aan toe.
Ook stonden overal in de buurt borden, flyers, spandoeken en dergelijke met daarop een ‘’yes’’ of ‘’no’’ voor een bepaalde proposition. Ook in veel tuinen bij mensen thuis stond vaak een bord met “Obama - Biden” of “McCain - Palin”. De verwachting was dat in California Obama zou gaan winnen.

Kortom; er stond - zowel regionaal als nationaal - ontzettend veel op het spel, de 4e november, dag dat iedereen stemmen kon.

Op de dag zelf gingen we met Tammy mee naar het stemlokaal. Elke geregistreerde stemmer (je moet je van tevoren registeren als je wil stemmen; een systeem waar regelmatig kritiek op is omdat veel mensen zich vergeten te registeren) kreeg van tevoren te horen waar hij of zij moest stemmen.
Er stond een kleine rij bij het stembureau. Robbert en ik moesten helaas buiten blijven. Tammy had wel een paar stickers meegenomen met “I Voted”, die we de rest van de dag trots gedragen hebben. Toen we daarna boodschappen gingen doen, zagen we overal mensen met dezelfde stickers lopen. Handig om te zien wie nog niet gestemd had. Misschien ging er ook een zekere druk vanuit om wél te stemmen als Amerikaan.

Toen we thuis kwamen ging meteen de TV aan. Er was nog niet veel duidelijk want alleen bij wat kleine staten aan de oostkust was de uitslag pas binnen, en dat ging redelijk gelijk op. Helaas hadden we nog drie uur lang les die avond, dus de hele race konden we niet zien. Als we maar op tijd waren voor de beslissing!
Onze laatste les Business Writing was een relaxte les, met een Q & A (question & answer) gedeelte en nog wat tips. In de pauze rende onze leraar snel even naar de bibliotheek om daar het laatste verkiezingsnieuws te checken. Bij terugkomst melde hij dat Obama voorstond, tot grote vreugde van zo ongeveer de hele klas. Omdat we alles doorlopen hadden en vanwege de verkiezingen mochten we een uur eerder naar huis. Op onze terugweg hoorden we verschillende mensen al “OBAMAAA” schreeuwen, en zagen we meerdere keren wat vuurwerk de lucht in gaan. Zou de strijd dan al gestreden zijn? Eenmaal thuisgekomen zetten we de TV aan en jawel hoor, we waren net op tijd voor het begin van McCains verlies speech. Feest! Met de videocamera erbij waren we getuige van een eerlijke en goede speech van McCain. Meteen daarna was het tijd voor Obama’s overwinningspeech in Chicago, waar duizenden en nog eens duizenden mensen zich verzameld hadden. Yes we can! Prachtige toespraak.
Nu was het tijd voor een borrel op Obama’s overwinning, samen met een paar Duitse vrienden. En zo eindigde 4 November, een historische dag.

Lees het bericht over verkiezingsdag in onze universiteitskrant hier:
http://www.dailynexus.com/article.php?a=17665



Nog even een noot over Obama en McCain. Ik wil het blog eigenlijk niet gebruiken om mijn mening ergens over te geven, maar een uitzondering op de regel dan maar...
Toen ik nog in Nederland was merkte ik de dat de verhoudingen in media-aandacht voor beide kandidaten nogal scheef lagen. Het leek wel op een Obama hysterie. Nu weet ik niet hoe dat de weken voor de verkiezingen was, maar ik heb gehoord dat er ontzettend veel aandacht in Nederland aan de verkiezingen werd besteed. Lagen de verhoudingen toen nog steeds zo?
Uitkomsten uit diverse polls lieten zien dat veruit de meeste mensen in Nederland en Europa voor Obama waren. Een percentage rond de 80-90 procent, ongekend. Natuurlijk is dit logisch na 8 jaar Bush, 8 jaren teveel wanbeleid. Helaas laten veel mensen zich naar mijn mening nogal gemakkelijk mee slepen door de opwinding rond Obama en zeggen al snel zelf Obama aanhanger te zijn, zonder ook maar iets van zijn beleid of stem-geschiedenis af te weten. Zo stemde Tammy voor McCain, niet omdat ze hem nou zo goed vind, maar omdat qua economisch beleid McCain een stuk liberaler is dan Obama.
Nu ben ik zelf voor Obama, omdat ik vind dat de VS en de wereld toe zijn aan een leider die het anders doet, en meer een bruggenbouwer is dan een man van agressieve politiek. En zo zijn er nog veel meer redenen.
Maar wat ik met deze noot wil duidelijk wil maken is dat het belangrijk is om een voorkeur voor een bepaalde president te kunnen onderbouwen, in plaats van met de massa meegaan en gewoon wat te zeggen. Hier in de VS circuleren er een aantal reportages en youtube filmpjes over mensen die gevraagd worden waarom ze voor Obama of McCain zijn, en daarop erg vage antwoorden geven. Het geldt dus voor beide partijen. Ik heb, net als de rest van de wereld, hoge verwachtingen van Obama. Maar ik verwacht niet dat alles wat hij aanraakt in goud zal veranderen. Een stemming die er afgelopen weken wel goed in zat. Commentaar is welkom!