Los Angeles & San Diego

--------picasaweb.google.com/Robbertbrouwers voor foto's---------

Het is al weer twee weken geleden, maar hier dan eindelijk het verslag van onze eerste roadtrip in de VS: Los Angeles en San Diego!

Voor slechts zeventien dollar pp. reden we met de Greyhound bus richting Los Angeles. Van tevoren hadden we al een hostel geboekt, The Banana Bungalow, op aanraden van onze Engelse vrienden. En jawel, toen we eenmaal in de middag aankwamen op plaats van bestemming, Melrose Strip, bleek dit een erg mooi hostel te zijn. Leuk ingericht, aardig personeel, en veel activiteiten. Wat een verschil met ons hostel in Santa Barbara zeg!
We besloten ons meteen maar up-te-signen voor de zes uur durende LA tour: alle hoogtepunten in LA bezoeken met een busje van het hostel. Ideaal, aangezien wij geen auto hadden en dat toch wel echt heel handig is in LA. De stad is namelijk ontzettend uitgestrekt, en tussen bezienswaardigheden ligt vaak een grote afstand.
‘s Avonds hebben we een gratis hostel-BBQ gehad, en hoewel het eten goed viel het sociale aspect toch een beetje tegen. We besloten dan ook maar vroeg naar bed te gaan, aangezien onze toer de volgende dag om negen uur ‘s ochtends zou beginnen.

De volgende dag was dus toerdag. We werden in alle vroegte opgehaald met het busje. De chauffeur werkte bij het hostel en was een local, die ontzettend veel over LA wist. Pff, en wat hebben we veel gezien. Het begon bij Hollywood boulevard, de beroemdste straat van LA. Hieraan ligt onder andere het Kodak-theatre, en de beroemde rij met stoeptegelsterren van allerlei beroemdheden uit de entertainment industrie. Nadat we hier wat ‘’cheesy’’ toeristenfoto’s hadden genomen en even hadden rondgewandeld (echt leuk om deze straat in het echt te zien), ging de toer verder naar het Hollywood-sign. De beroemde witte negen letters die boven LA uittorenen. We reden naar een plek dichtbij, waarbij je ook nog eens een mooi uitzicht over LA had (hoewel, niet zo mooi als in de ochtend, de smog gooide letterlijk wat roet in het eten). Hierna gingen we weer op pad richting downtown LA. Het Disney Opera Building gezien (super) en door China town gereden (niet zo bijzonder). Daarna was het op naar lunch at Venice Beach! Subway gegeten en even langs het strand gelopen. Daarna reden we richting Beverly Hills, waar we heel veel...tja...heel veel muren, omheiningen, en stukjes huis hebben gezien. Stukjes enorm groot huis, dat dan weer wel. Hoewel je dus weinig kon zien, was het toch wel grappig om langs al die huizen van beroemdheden te rijden. Een deel woont er allang niet meer, een ander groot deel wel (we zagen een schilderij van de anonieme graffity artist Banksy bij Christina A. naar binnen gebracht worden). Na deze inkijk in de wijk van de allerrijksten, reden we naar de winkelstraat waar dit publiek graag winkelt: Rodeo Drive. Vergelijkbaar met de PC Hooft, maar dan groter, en met meer exclusieve merken. Ietsjes ongezelliger ook, omdat het gewoon een weg is waar auto’s doorheen rijden. Straten waar je alleen kan lopen en verboden zijn voor auto’s zijn er überhaupt eigenlijk nauwelijks. Anyway, Robbert en ik liepen in de Hugo Boss winkel tegen twee spotgoedkope shirts aan (kleding is sowieso goedkoper in de VS, en dan ook nog eens koersvoordeel). Dus de overige tijd op Rodeo drive met onze Boss tassen heel stoer de straat afgelopen, haha.
Uiteindelijk reden we terug richting hostel, met nog wat kleine dingen onderweg te zien.

Eenmaal terug in het hostel hebben we ons even opgefrist en zijn we Melrose Strip, de straat waaraan het hostel lag, gaan verkennen. Het was een erg leuke straat, met veel restaurantjes en winkels. We hadden afgesproken met Tammy dat ze die avond zou komen, en de volgende dag mee zou gaan naar Universal Studios. Toen Tammy eenmaal was gearriveerd hebben we in een of ander stijlvol hamburger restaurant (hoe kan het ook anders) gegeten.

De volgende dag stond Universal Studios dus voor de boeg: een soort van attractie annex film park. Er zijn attracties gebaseerd op films, maar je kunt ook een toer nemen door het echte film terrein, met beroemde sets erop en loodsen waarin gewoon nog producties plaatsvinden. We hebben dus de hele dag op ons gemak rondgeslenterd en attracties uitgeprobeerd; er waren nauwelijks rijen. Ook nog eens lekker weer erbij...

‘s Avonds weer een gratis hostel BBQ gehad, die dit keer wel gezellig was! Verderop die avond kwam een vriendin van Tammy langs, Rachel, een superaardig meisje die in Orange County woont. Zij had iets gehoord over een dance-event in een club aan Hollywood Boulevard, die toegankelijk was voor achttien jaar en ouder! Natuurlijk besloten we onmiddellijk dat maar eens uit te checken. En dan volgt nu het grappigste verhaal tot nu toe uit de USA. Ik hoop dat ik het zo grappig als het was kan beschrijven. Ik moest namelijk zo hard lachen dat de tranen over mijn wangen biggelden.

Goed, we kwamen dus inderdaad binnen in die club, The Knitting Factory, die nog tamelijk leeg was. De hoofdact, een Berlijns DJ viertal, was er ook nog niet. Robbert, Tammy, Rachel en ik besloten even te gaan zitten in een lounge bank aan de rand. Het duurde niet lang of het publiek stroomde al toe. We zaten al een tijdje te luisteren naar de muziek en te chillen, toen er een aantal mannen van, laten we zeggen, eind in de 30 kwamen binnenlopen. Een van hen, een kale man in een pak, draaide zich om en zei tegen Robbert dat ie ontzettend mooi haar had. Juist. Na nog een kwartier kwam hij er weer aan, en zei tegen Robbert dat hij vond dat Rob de mooiste kuiten ter wereld had. Robbert stamelde bedankt begon zich enigszins bedreigd te voelen. Nog iets later gingen we naar buiten, met Robbert voorop. Een paar van de mannen stonden buiten en toen Robbert hen voorbij liep werd er geroepen dat Robbert een ongelooflijk sexy loopje had. De kale man riep: ‘’Oh my gosh, there’s calf boy! (calf = kuit). ‘’If I was a cannibal, I would eat those calves!’’ Een van de mannen was een fotograaf en vroeg Robbert (dit gebeurde echt) om te poseren met z’n ene been omhoog, zodat die geweldige kuiten zichtbaar werden. Ik viel bijna op de grond van het lachen, Robbert...nouja, je kan het wel voorstellen. Na de foto vroegen de mannen of we meewilden naar een homo-bar waar ook veel celebrities waren. Oke, nu was het wel genoeg geweest. We renden bijna weg, Robbert nog verdwaasd over wat was gebeurd en ik bezig met hem aan het uitlachen. De eerste keer dat Robbert is versierd door homo’s, en wat een memorabele avond.
Wat bleek nou verder; iemand zei ons dat de kale man ooit een jury-lid te gast in America’s Next Top Model is geweest. Nog mooier.

De vierde dag in LA gingen we naar het Getty Museum toe. Dit museum, opgericht in 1953, bezit een enorme collectie kunst, en het Getty fonds is een van de rijkste kunstfondsen ter wereld. Hoe en waarom? J. Paul Getty was een steenrijke oliemagnaat, die tevens kunst verzamelde. Na zijn dood schonk hij bijna zijn hele vermogen aan ‘The Getty Trust’, die het nu beheerd.
In 1997 is het Getty Centre, het nieuwe onderkomen van het museum, voltooid. Het ligt op een berg die uitkijkt op LA en Malibu, en het gebouw is echt schitterend. Nadat we de Bernini expositie en nog wat schilderijen bekeken hadden, gingen we naar buiten om van het fantastische uitzicht te genieten en lekker in het gras te gaan liggen. Geweldig.

Die avond besloten we om naar San Diego te rijden, omdat Tammy toch met de auto was en omdat Rachel ons had uitgenodigd om naar haar vaders verjaardag te komen. Rachel woonde in een typisch Amerikaans huis met een typisch Amerikaanse familie. Echt ontzettend grappig. Maar echt heel vriendelijke mensen. In San Diego hadden we wederom een Banana Bungalow geboekt. Via een tussentop op de University California, San Diego, waar Tammy even met een vriend had afgesproken, kwamen we uiteindelijk in het hostel aan. Dat was pas om drie uur ‘s nachts, de tussentop op de UCSD duurde toch langer dan verwacht en uiteindelijk draaide het uit op een klein internationaal feestje. Gelukkig kon je 24-uur lang inchecken.
Toen we de volgende dag wakker werden, konden we pas goed zien waar we waren. Ongelooflijk! Het hostel lag direct aan de oceaan! Er was een soort van patio waar je kon relaxen, met een uitzicht op het strand. Tammy ging haar grootouders opzoeken, en Robbert en ik hebben heerlijk op het strand gelegen en gevoetbald. ‘s Avonds was er een kleine hostel borrel, die heel gezellig was. De volgende dag zijn we nog langs het strand en op de pier gelopen, en zijn we tegen de middag teruggereden naar LA. Een terugreis die veel langer uitpakte dan gedacht, aangezien een deel van de snelwegen waren afgesloten wegens bosbranden. We konden op een gegeven moment zelfs het vuur in de heuvels zien branden, vanaf de snelweg. Uiteindelijk waren we om negen uur pas weer thuis.

Zo, dat was het verslag van onze roadtrip. Komend weekend is Halloween-weekend, en op 4 november zijn de verkiezingen! Verwacht dus volgende week alweer een nieuw bericht!

Louk


ps. Alle foto’s van de afgelopen maanden, inclusief die van LA en San Diego, staan op:

picasaweb.google.com/Robbertbrouwers

Ohja, als je up-to-date wil blijven, je kunt je emailadres invullen ergens links, en zodra een bericht weer geplaatst wordt, krijg je een mailtje