Thanksgiving & San Francisco

Thanksgiving, traditioneel gevierd op de vierde donderdag van november, is een groots gevierde feestdag in The States. Wat wordt er dan precies gevierd? Historisch gezien is het een soort van oogstfeest. Toen Engelse pelgrims begin 17e eeuw in Amerika aankwamen, verketterd in eigen land, vierden ze na een moeilijke winter de eerste binnengehaalde oogst door middel van een groot feest, samen met Indianen die hen aanvankelijk hielpen (later is die band tussen immigranten en indianen behoorlijk veranderd, ahum).
Tegenwoordig staat het feest met name voor een tijd waarin families thuis bijeenkomen om gezellig samen tijd door te brengen, en heel veel te eten. Zoals natuurlijk de beroemde kalkoen.

De dagen voor Thanksgiving was heel Isla Vista leeggestroomd. Bijna alle studenten gingen terug naar hun families, terug naar huis.
Robbert en ik gingen Thanksgiving doorbrengen bij Tammy en haar ouders, en hadden zo de kans om eens een echte traditionele Thanksgiving mee te maken. Dit speelde zich af in Pleasanton, waar Tammy’s ouders wonen. Een perfect decor, want Pleasanton is precies zoals je een typische Amerikaanse suburb voorstelt. Veel Amerikaanse vlaggen, fikse SUV’s voor deuren van redelijk grote houten huizen, en heel erg rustig op straat. ‘s Middags hebben we een kleine wandeling door de wijk gemaakt, waarna het al bijna tijd was voor het Thanksgiving diner. Tammy’s moeder had een heerlijke traditionele maaltijd gemaakt, met natuurlijk de kalkoen, stuffing, aardappelpuree, boontjes, en meer. Het was heel erg gezellig en leuk om mee te maken.

De dag daarna gingen Rob en ik met de trein naar San Francisco. Van te voren hadden we al veel positieve dingen gehoord over deze stad, en nu hadden we zelf de kans om er een aantal dagen door te brengen. We stapten uit in een ondergrond treinstation dat ons direct naar hartje San Francisco had gebracht. Eenmaal boven werden we overvallen door verbazing, wat een mooie stad was het zeg! Gebouwen in een stijl die eerder aan New York deden denken, hoog en mooi. Ook heerste er een heel erg levendige sfeer op straat.
Het voordeel van San Francisco is dat het, in tegenstelling tot bijvoorbeeld LA, een klein, compact stadscentrum heeft, waarin alles makkelijk te voet bereikbaar is. Enig nadeel is dat de stad gebouwd is op meer dan 40 heuvels, wat lopen soms wel zwaar maakt (maar de uitzichten briljant). Na een Starbucks ontbijt zijn we het hele centrum doorgelopen richting ons hostel. Heel veel dingen gezien, zoals het San Franciscaanse Chinatown, een van de grootste Chinatowns ter wereld. Van het ene op het andere moment waan je je in een ander land. Er lopen alleen nog maar Chinezen op straat, alle uithangborden zijn Chinees, en een groot deel van de gebouwen doet Chinees aan. De sfeer die daar hangt is druk en chaotisch, alsof je midden in een Chinese stad bent beland.

Daarna kruisden we door North Beach, a.k.a “Little Italy”. Hoewel minder intens dan Chinatown, minstens even leuk. Veel restaurantjes en koffie zaken, en je hoort sommige mensen inderdaad Italiaans spreken. Alle lantaarnpalen in deze wijk zijn met een Italiaanse vlag gemarkeerd. Hierna kwamen we bij het meer toeristische Fisherman’s Wharf terecht, een gebied met scheepswerven waar veel eetgelegenheden liggen en ander vermaak. Vlak daarachter lag, op een prachtige locatie, ons hostel. Wederom een groot verschil met het hostel in Santa Barbara, en wederom delft de als tweede genoemde het onderspit. Het hostel was ruim, schoon en had uitzicht op de Golden Gate Bridge en Alcatraz. Na het droppen van onze spullen zijn we weer de stad ingelopen, hebben op Union Square (centrale plein met mooie gebouwen) geluncht, zijn daarna door het Financial District gelopen en hebben tenslotte in Little Italy gegeten.
Daarna zijn we met de beroemde “Cable Car” weer teruggereden. Dit zijn kabeltreintjes op rails die de stad al sinds 1873 doorkruisen. Tijdens deze rit sprongen er op een moment waar dat totaal niet was toegestaan opeens vier Japanse dametjes op de trein, die vervolgens stoïcijns bleven zitten. Hierop werden de bestuurders laaiend en begonnen de vrouwtjes ongeduldig richting exit te duwen. Drie kozen na licht verzet eieren voor hun geld, maar 1 dametje bleef zitten waar ze zat en begon in het Japans terug te mekkeren. De gemoederen liepen - tot vermaak van de toeschouwers - hoog op. Het Japanse vrouwtje begon zich steeds asocialer uit te drukken met een hoop gebaar en geschreeuw, terwijl zij toch echt diegene was die iets fout deed. Op het laatste moment begon ze opeens “F*ck you! F*ck you!” richting de bestuurder/conducteur te schreeuwen. Nu was toch echt de maat vol, en met de verwensing dat er gehoopt werd dat ze haar benen zou breken werd ze uit de trein gezet. Zo maak je nog eens wat mee. Alsof er nog niet genoeg gebeurd was, had de kabeltrein ook nog eens moeite met de rit over een heuvel. Drie keer moest er een ‘’aanloop’’ worden genomen, waarbij het ding de eerste twee keer - tot grote angst van sommige aanwezigen - weer terug rolde. Hierbij werd bijna een auto geraakt. Uiteindelijk zijn we veilig aangekomen en was de rit meer dan waard voor het geld!

Volgende dag hebben we fietsen gehuurd en zijn we de Golden Gate Bridge over gefietst. Wat een ervaring! Heel erg gaaf. De brug is werkelijk enorm, en het uitzicht fantastisch. Uiteindelijk zijn we met de boot vanaf de overkant weer terug naar het centrum gegaan. Daarna een nog wat chiquere wijk van SF doorgelopen, en de meest gekronkelde straat ter wereld gezien. ‘s Avonds hebben we de zonsondergang gezien vanuit een uitkijktoren hoog op een heuvel (Coit Tower), wat schitterend uitzicht opleverde. Daarna wederom gegeten in Little Italy en nog even van kerstsfeer op Union Square genoten. Er stond grote kerstboom, en er lag zelfs een schaatsbaan.

De volgende dag kwam Tammy over en hebben we Alcatraz bezocht. Dit is een klein eiland in de baai van San Francisco, dat in de tweede helft van de 19 eeuw gebruikt werd als militair fort. Het is echter bekend geworden vanwege het feit dat het van 1934 tot 1963 dienst deed als een van de meest streng beveiligde gevangenissen van Amerika, waar de grootste misdadigers van die tijd werden opgesloten. Grootste ‘beroemdheid’ die in Alcatraz moest zitten was Al Capone, mafiabaas uit Chicago.
Eenmaal op Alcatraz hebben we een leuke audio-tour gedaan, en lekker even buiten in de zon gezeten.
Qua weer in San Francisco hadden we trouwens mazzel, het grootste deel van de tijd scheen de zon, terwijl het normaal gesproken heel wisselvallig is.
Uiteindelijk hebben we ‘s avonds nog wat rondgestruind en zijn we weer met de trein naar Tammy’s huis gereden. Hier hebben we nog 1 nacht overnacht en daarna was het weer thuis om naar huis te gaan...

Alle foto's staan wederom op picasaweb.google.com/Robbertbrouwers!